Geçen hafta yazımda “Travma Duyarlı Yaklaşım”ın bireysel düzeyde ne anlama geldiğini konuşmuştuk. Bugün ise aynı kavramı bir üst seviyeye taşıyıp işin kurumsal kültür boyutunu ele alalım. Çünkü kültür eninde sonunda bizlerden ve bizlerin oraya taşıdıkları ile oluşur. Ve bu oluşumun omurgası travmayı taşıyacak kadar güçlü değilse, kırılmalar kaçınılmazdır. Jung, Dışa Bakan Rüya Görür İçe Bakan…

Devamını oku…

“Geçmiş, hiçbir zaman unutulmuş değildir. Geçmiş, geçmiş bile değildir.” Bir Rahibeye Ağıt, William Faulkner Bundan tam 3 yıl önce Netflix’te o zamanların en çok izlenen dizisi Zeytin Ağacı üzerine bir yazı yazmıştım: Geçmişin yükü ve işyerinde iyi olma hali üzerine.. Bu yazıyı anlamlandırmanız için öncesinde ona bir göz atmakta fayda var.. 1960’larda Amerikalı psikiyatrist Dr….

Devamını oku…

Bystander Effect’i ortadan kaldırmak en az bireysel farkındalık kadar kurum kültürünün de derdidir.

Antropolog Margaret Mead’e bir öğrencisi derste “Uygarlığın ilk işareti nedir?” diye sorar. Hepimizin beklediği cevap olan ateş, tekerlek, sanayinin aksine Mead “iyileşmiş bir uyluk kemiği” diye cevap verir. Gerekçesi ise oldukça basittir. Kalçayı dize bağlayan vücuttaki en büyük kemik olan uyluk kemiğinin iyileşmesi yaklaşık altı hafta dinlenmeyi gerektirir. Doğada hiçbir insan bu kırık kemiği iyileşene…

Devamını oku…